บทเรียนที่ 30 [ต่อ!!]
posted on 18 Apr 2011 21:09 by pordee-pordee***
หลังจากจัดการเคลียร์ทั้งของและเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ทงเฮก็มานั่งพักเหนือยที่โซฟาโดยมีคิบอมเดินถือน้ำตามมาอย่างเอาใจ จนทงเฮต้องมองอีกคนอย่างสงสัย
“คิบอม..วันนี้ทำไมนายดูจะเอาใจเหลือเกิน” ทงเฮถามออกไปอย่างสงสัย
“ฉันก็เอาใจนายทุกวันแหละ ^^” คิบอมตอบออกไปแต่รอยยิ้มที่ปรากฏบนหน้านั้นดูไม่ค่อยหน้าไว้ใจเท่าไหร่
“ไม่นะ…ไม่เยอะเท่าวันนี้” ทงเฮส่ายหน้าให้กับคำตอบของอีกคน
“คิดไปมากไปแล้ว” คิบอมบอกออกไปพร้อมกับนั่งลงไปเบียดกับทงเฮ
“คิบอม!!จะนั่งเบียดฉันทำไมเนี้ย” ทงเฮถามออกไปอย่างไม่พอใจ
“ก็อยากอยู่ใกล้ๆนายไง” คิบอมตอบออกไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะฉวยโอกาสตอนที่อีกคนไม่ระวังตัว ดึงทงเฮให้มานั่งพาดบนตักของตัวเอง
“ทำอะไรงะ !! ” ทงเฮโวยวายออกมาทันทีเมื่อตัวเองอยู่บนตักของคิบอม แต่คิบอมก็ได้แต่ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา ก่อนจะสอดมือเข้าไปลูบๆคลำๆใต้เสื้อของอีกคน
“คิบอม!! ” ทงเฮเรียกอีกคนออกไป แต่คิบอมก็ไม่ได้สนใจไม่ และตั้งหน้าตั้งหน้าลูบหน้าอกของทงเฮต่อไป
“ถ้านายยังโวยวายอยู่..ฉันจะจูบนายแบบให้หายใจไม่ทันเลยนะ” คิบอมบอกออกไป
“ลูกนอนหลับอยู่นะ” ทงเฮบอกออกไป และใช้มืออีกข้างดันหน้าอกของอีกคนไว้
“มินชานไม่ตื่นมาตอนนี้หรอก..เพราะมินชานอยากมีน้อง!! ^^” คิบอมบอกออกไปก่อนจะดึงมือทงเฮออกและดึงอีกคนเข้ามาใกล้กว่าเดิม
“อะ..ยะ..อย่านะ” ทงเฮร้องห้ามออกไปอย่างติดขัดเพราะเริ่มโดนปากของอีกคนตามประกบ แต่คิบอมก็ไม่ยอมแพ้ต่อแรงขัดขืนของทงเฮ
“ทงเฮอยู่นิ่งๆสิ..นายเสียงดังลูกก็ตื่นหรอก” คิบอมบอกออกไป ก่อนจะใช้ช่วงเวลาที่ทงเฮนิ่งประกบปากลงไป ซึ่งทงเฮก็พยายามจะขัดขืนทันที แต่คิบอมก็จับท้ายทอยของอีกคนไว้ไม่ให้ขยับหนี
คิบอมค่อยๆถอนจูบออกมาอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะประกบปากซ้ำลงไปอีกทีหนึ่ง แต่ครั้งนี้แฝงไปด้วยความร้อนแรงและความต้องการของคิบอมด้วย ซึ่งก็ทำให้ทงเฮที่ขัดขืนตั้งแต่แรกโอนอ่อนตามรสจูบของอีกคน
พอเห็นว่าอีกคนเริ่มจะคล้อยตามแล้ว คิบอมก็ใช้ลิ้นเปิดปากของอีกคนและเข้าไปกวาดทั่วโพรงปากหวานๆของทงเฮ และเลื่อนมือที่อยู่ในเสื้อของอีกคนมาแกะกระดุมเสื้อของอีกคนแทน โดยที่ปากก็ยังมอบรสจูบให้ทงเฮไม่ขาด แต่แล้วคิบอมก็ต้องผละออกจากปากหวานๆนั้นเพราะทงเฮเริ่มส่งสัญญาณว่าขาดอากาศหายใจแล้ว คิบอมจึงต้องจำใจผละออกมาอย่างอ้อยอิ่ง
“คิบอม..มะ..ไม่เอา..พอแล้ว ” ทงเฮบอกอีกคนออกไปด้วยเสียงเหนื่อยหอบ แต่คิบอมก็ได้แต่ยิ้มออกมา ก่อนผลักให้ทงเฮนอนลงไปบนโซฟา
“มาถึงขั้นนี้แล้ว…หยุดไม่ได้หรอกทงเฮ..น้องฉันตื่นตัวหมดแล้ว ” คิบอมบอกทงเฮออกไป แล้วจับมืออีกคนมาวางที่เป้ากางเกงของตัวเอง ซึ่งทงเฮก็รู้สึกได้ถึงความใหญ่ของสิ่งนั้น ก่อนจะชักมือกลับทันที
“งั้นนายก็ช่วยตัวเองสิ” ทงเฮบอกออกไปเมื่อการหายใจกลับมาเป็นปกติแล้ว
“ขนาดนี้..ฉันคงช่วยตัวเองไม่ไหวหรอก คงต้องให้นายช่วยแล้ว” คิบอมบอกออกไป ก่อนจะไหล่ของอีกคนให้จมลงไปในโซฟาตัวนุ่ม แล้วประกบปากลงไปกับปากของอีกคนทันที ก่อนจะใช้มือข้างที่วางปลดกระดุมเสื้อของอีกคนต่ออย่างชำนาญ
พอทงเฮเริ่มเคลิ้มตามอีกครั้ง คิบอมก็ผละออกมาจากปากบางนั้น แล้วซุกไซร้ไปตามซอกคอหอมๆของอีกคนและทิ้งรอยสีแดงๆไว้ทุกๆที่ผ่าน และเลื่อนลงมาจนถึงหน้าอกของทงเฮ โดยใช่มือข้างเดิมกับที่แกะกระดุมคลึงไปที่หน้าอกของทงเฮ
ไม่ได้สัมผัสแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ คิบอมเงยหน้าขึ้นมาพูดกับอีกคนที่หน้าแดงอยู่
“คิบอม..จะทำอะไรก็รีบๆทำเลย” ทงเฮที่เห็นว่าอีกคนหยุดไปก็พูดออกมา
“นายยั่วฉันเหรอทงเฮ..ร้องดังๆหวานๆให้ฉันฟังด้วยนะ” คิบอมบอกอีกคนออกไป แล้วก้มลงไปใช้ปากครอบครองหน้าอกของอีกทนที ทงเฮที่รู้สึกเสียวขึ้นมาก็ร้องออกมา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเสียงนี้อาจจะทำให้ลูกน้อยที่หลับอยู่ตื่นได้
“ร้องออกมาสิทงเฮ” คิบอมบอกทงเฮที่ตอนนี้ใช้มือทั้งสองข้างปิดปากตัวเองอยู่ ซึ่งทงเฮก็ส่ายหน้าปฏิเสธกลับมา
คิบอมที่เห็นเช่นนั้นก็เลยแกล้งทงเฮนั้นขึ้นกว่าเดิม จนคนที่โดนแกล้งทนไม่ไหวจนต้องร้องออกมาอย่างสุดเสียง คนที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ ก่อนจะเลื่อนตัวเองต่ำลงไปอีก คิบอมปลดกางเกงของทงเฮออกอย่างรวดเร็วทั้งชั้นนอกและชั้นในออกทีเดียว แล้วใช้มือรูดส่วนนั้นของทงเฮให้ตื่นตัวกว่าเดิม
“อะ…อ่า~~~~~~~~” ทงเฮร้องออกมาเสียงดังอย่างเก็บไม่อยู่ เมื่อของเหลวของตัวเองไหลทะลักออกมา
“ไปก่อนฉันได้ยังไงทงเฮ” คิบอมที่เป็นทั้งคนปลุกคนเร้าก็บอกออกไป แล้วคิบอมก็ลุกขึ้นมาถอดกางเกงแต่ก็โดนแขนของอีกคนดึงไว้ก่อน
“ฉัน..ทะ..ทำให้” ทงเฮบอกออกไปด้วยเสียงเหนื่อยหอบ แต่คิบอมก็ทำหน้าสงสัยกลับมาว่าอีกคนพูดถึงอะไร
“หะ...ให้ถอดให้..นะ..นายนะ ” ทงเฮยังคงบอกออกไปด้วยเสียงติดขัด คิบอมที่ได้ยินก็ยิ้มออกมา ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ๆทงเฮและมองอีกคนออกไปด้วยรอยยิ้ม ซึ่งทงเฮค่อยปลดกางเกงของอีกคนออกอย่างช้าๆจนมาเจอน้องชายคิบอมที่กำลังขยายใหญ่เต็มที่
“จะทำยังไงกับมันดีละทงเฮ ^^” คิบอมถามออกไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ซึ่งทงเฮก็รู้งานดีแล้วใช้มือข้างเดิมที่ปลดกางเกงของคิบอมค่อยๆรูดส่วนนั้นของคิบอมขึ้นลงช้าอย่างเป็นจังหวะ คิบอมก็ครางออกมาเบาๆ แต่อล้วอยู่ๆคิบอมก็จับมือให้อีกคนหยุดทำซะก่อน
“พอแค่นี้แหละ..เดี๋ยวฉันจะปล่อยมันตรงนี้ซะก่อน ” คิบอมบอกอีกคนออกไป
“อย่าบอกนะว่านายจะหยุดแค่นี้ ” ทงเฮถามออกไปอย่างไม่เชื่อ
“ทงเฮ~~ ถามออกไปอย่างงี้มันยั่วกันชัดๆเลยนะ” คิบอมที่ได้ยินคำถามนั้นก็กระซิบลงใกล้ๆอีกคน
“ฉันไม่ได้จะหยุด..แต่กำลังจะเริ่มต่างหากละ” คิบอมกระซิบต่อไป ก่อนจะแยกขาของอีกคนออกให้ความกว้างพอดีที่จะเอาตัวเข้าไปได้
“ครั้งนี้ฉันไม่ใช่นิ้วก่อนจะได้มั้ย” คิบอมถามอีกคนออกไปอย่างอ้อยอิ่ง
“ฉันจะเจ็บมากนะ..เราไม่ได้มีอะไรกันนานแล้วนะ” ทงเฮบอกอีกคนออกไป
“ไม่เจ็บหรอก ^^เชื่อใจฉันนะ” คิบอมบอกทงเฮออกไปด้วยเสียงนุ่มนวล ก่อนจะแหวกขาอีกคนมากขึ้นกว่าเดิม พร้อมกับเอาส่วนนั้นไปจ่อทางด้านหลังของทงเฮ
“คิบอม~” ทงเฮเรียกชื่ออีกคนออกมาเสียงอ่อยๆๆเพราะไม่พร้อมที่จะรับสิ่งนั้นของคิบอมทีเดียว
“อดทนนะทงเฮ..ถ้าเจ็บก็ร้องออกมา..หรือไม่ก็จิกบีบไหล่ฉันแรงๆก็ได้” คิบอมบอกทงเฮบอกออกไป ก่อนจะก้มลงไปกดจูบที่กลีบปากปากเพื่อเป็นการผ่อนคลาย เมื่อร่างบางเริ่มผ่อนคลายและโอนเอนไปทางจูบมากแล้วคิบอมก็ค่อยๆสอดใส่ส่วนนั้นเข้าไป ร่างบางที่รู้สึกได้ถึงความใหญ่ของอีกคนก็สะดุ้งขึ้นมาทันที
“อะ..อะ..คะ..คิบอม” ทงเฮเรียกชื่ออีกคนออกไปขาดๆหายๆ
“ทนหน่อยนะทงเฮ..ครั้งนี้ฉันตั้งใจทำเพื่อมินชานเลยนะ ^^” คิบอมบอกออกไปอย่างติดตลกๆ พร้อมกับค่อยๆสอดใส่ส่วนนั้นเข้าไปลึกกว่าเดิม เมื่อใส่เข้าไปจนสุดแล้ว คิบอมก็แช่ส่วนนั้นไว้สักพัก
“ทงเฮ..นายยังโอเคน” ะ คิบอมถามออกไป ซึ่งทงเฮก็พยักหน้ากลับมา
“นะ..นายจะเริ่มได้รึยัง” ทงเฮที่เห็นว่าอีกคนแช่นานไปแล้วก็ถามออกไป
“วันนี้..ยั่วจริงๆเลยนะ” คิบอมพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่พอใจ ก่อนจะค่อยๆขยับส่วนนั้นช้าๆ เป็นจังหวะที่ไม่เร่งรีบนักเพราะกลัวอีกคนจะเจ็บมากไปกว่านี้ แต่พอได้ยินเสียงครางเบาๆของทงเฮ คิบอมก็ค่อยๆเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น
“อะ..คะ..คิ..บอม…อ่า~~~~” ทงเฮร้องออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อคิบอมขยับเป็นจังหวะที่เร็วขึ้น และคิบอมก็เริ่มจังหวะให้เร็วขึ้นกว่าเดิม จนในที่สุดทงเฮก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง
“ไปก่อนฉันได้ไงทงเฮ..ไม่รอกันเลยนะ” คิบอมพูดแซวคนที่ปลดปล่อยออกไปก่อนแล้ว
“กะ..ก็..นะ..นายเร่งฉันทำไมละ” ทงเฮเถียงออกไปด้วยเสียงเหนื่อยๆ
“ไม่เป็นไร..ฉันจะทำให้นายปล่อยอีกครั้ง..มาตั้งใจไปพร้อมๆกันอีกครั้งนะ” คิบอมบอกอีกคนออกไป แล้วเริ่มบรรเลงบทเพลงแห่งรักที่เร่าร้อนอีกครั้ง เสียงครวญครางของทั้งสองดังไปทั่วทั้งห้อง ก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นของคิบอมจะฉีดเข้าไปในตัวของทงเฮเต็มแรง ส่วนของทงเฮก็ไหลออกมาเปื้อนที่หน้าท้องของอีกคน
“ฮะ..แฮ่ก..แฮ่กๆๆ เหนื่อยมั้ยทงเฮ” คิบอมถามออกไปด้วยเสียงเหนื่อยๆ
“นะ..เหนื่อยสิ” ทงเฮตอบออกไป
“งั้นก็ต่ออีกรอบไม่ได้สิ” คิบอมลองถามออกไป
“พอ..ละ..แล้ว เอาของนายออกไปจากตัวฉันได้แล้วด้วย” ทงเฮบอกอีกคนออกไป คิบอมที่ได้ยินเช่นนั้นก็ค่อยๆเอาส่วนนั้นออกจากตัวของทงเฮอย่างช้าๆๆ
“นายเนี้ย..จะกี่ครั้งก็เร่าร้อนเหมือนเดิมนะ จุ๊บ~~” คิบอมบอกออกไปอย่างมีความสุขก่อนจะกดจูบลงไปที่ปากบางๆ
ไม่ต้องมาพูดมากเลยนะ ทงเฮแว้ดอีกคนออกไป คิบอมที่เห็นท่าทางแบบนั้นก็ยิ้มออกมา
“เดี๋ยวนายนอนอยู่ตรงนี้แหละ..เรื่องทำความสะอาดตัวนายเดี๋ยวฉันจัดการเอง” คิบอมบอกไป ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเลื่อนกางเกงขึ้นมาใส่อย่างลวกๆแล้วเอาเสื้อเชิ้ตของตัวเองคลุมร่างกายของทงเฮไว้ และเดินเข้าห้องนอนไป ทงเฮที่นอนหมดเรี่ยวแรงอยู่ก็ได้แต่มองตามอีกคนไป ก่อนจะหลับตาลงไปด้วยความอ่อนล้าจากกิจกรรมที่เพิ่งเสร็จไป
***
ไปต่อในเด็กดีนะคะ^^